Nasze archiwum ma już 4000 kompleksów skoczni!
7000th ski jumping hill added to the Archive!
New Granåsen ski jump in Trondheim inaugurated
Fire destroys ski jumps in Biberau-Biberschlag
Copper Peak: Funding of the renovation finally secured
07.03.2026
06.03.2026
05.03.2026
04.03.2026
03.03.2026
02.03.2026
01.03.2026
28.02.2026
27.02.2026
26.02.2026
25.02.2026
Reklama:
Partner:




Berkeley
.
| Punkt K: | 40 m |
Rekord skoczni: |
42,4 m (139 ft) (Roy Mikkelsen , 13.01.1935) |
| Wysokość wieży: | 26 m |
| Inne skocznie: | brak |
| Igelit: | brak |
| Rok budowy: | 1934 |
| Przebudowy: | 1935 |
| Status: | zniszczona |
| Klub narciarski: | Auburn Ski Club |
| Współrzędne: | 37.874433, -122.251248
![]() |
W latach 30-tych XX wieku Kalifornia intensywnie rozwijała gospodarkę zimową opartą na sportach śnieżnych. Berkeley miało własnych entuzjastów tych dyscyplin, powiązanych z Auburn Ski Club i innymi organizacjami, a kilku mieszkańców pełniło funkcje sędziowskie podczas zawodów. Już w latach 20-tych wielu lokalnych członków Sierra Club uczyło się jeździć na nartach. Profesor chemii Joel Hildebrand był nie tylko prezesem klubu pod koniec lat 30-tych, ale również wybitnym narciarzem, który trenował amerykańską drużynę olimpijską w 1936 roku. Jego zaangażowanie w rozwój sportów zimowych przyczyniło się do zwiększenia ich popularności w Kalifornii.
W styczniu 1934 roku Auburn Ski Club zorganizował w Berkeley pokaz skoków narciarskich, budując tymczasową skocznię na wzgórzu przy końcu Hearst Avenue, w pobliżu stadionu Memorial Stadium i Greek Theatre. To sportowe wydarzenie było możliwe dzięki współpracy Kalifornijskiej Izby Handlowej, San Francisco Winter Sports Club oraz izb młodych przedsiębiorców z Oakland i Berkeley z Auburn Ski Club. Ponieważ w Berkeley nie występują opady śniegu, 43 000 stóp sześciennych (około 1217 metrów sześciennych) białego puchu zostało przetransportowane z Sierra Nevada w sześciu wagonach kolejowych Southern Pacific, a następnie przewiezione ciężarówkami na miejsce imprezy. Konstrukcja miała 75 stóp (około 23 metry) wysokości, a zawody przyciągnęły około 50 000 widzów, z których wielu obserwowało wydarzenie bezpłatnie z pobliskich wzgórz, co spowodowało straty finansowe dla organizatorów. Skoczkowie startowali z 18-metrowej drewnianej rampy, kończącej się 3 metry nad ziemią. Lądowali, po czym pokonywali łuk i zatrzymywali się dalej. Trzech zawodników straciło panowanie nad nartami i wpadło w tłum z prędkością 60 mil na godzinę. Publiczność zamortyzowała zderzenie – mężczyźni, kobiety i dzieci stoczyli się z nimi po trawiastym zboczu. Po zakończeniu imprezy widzowie korzystając z resztek topniejącego śniegu i błota urządzili sobie bitwę na śnieżki.
W styczniu 1935 roku odbyła się druga edycja zawodów, z większą skocznią o wysokości 85 stóp (około 26 metrów) i długości 170 stóp (około 52 metrów), nachyloną pod kątem 45 stopni. Zawodnicy osiągali prędkości przekraczające 60 mil na godzinę. Roy Mikkelsen z Auburn wygrał w konkursie, skacząc na odległość 139 stóp (około 42,5 metra). Pomimo lepszej organizacji, tylko około 4 000 osób zapłaciło za wstęp, podczas gdy kolejne 10 000 oglądało zawody bezpłatnie z okolicznych wzgórz.
Wydarzenia w Berkeley były częścią szerszej kampanii promującej sporty zimowe w Kalifornii w latach 30-tych. Auburn Ski Club, założony przez Wendella Robiego, dążył do popularyzacji narciarstwa poprzez organizację pokazów w miastach takich jak Berkeley i San Francisco. Celem było zwiększenie zainteresowania tą formą rekreacji i zachęcenie mieszkańców do odwiedzania ośrodków w Sierra Nevada.
Choć dziś skocznie w Berkeley są niemal zapomniane – poza kręgami historyków – miasto kontynuowało swoją zimową tradycję. Kilka lat po zawodach lokalni liderzy i miłośnicy sportów śnieżnych zebrali fundusze i zbudowali Berkeley Iceland – ogromne kryte lodowisko, które stało się domem dla lokalnych grup, drużyn hokejowych i łyżwiarzy, a także miejscem ogólnokrajowych mistrzostw w łyżwiarstwie figurowym.
Rekordy skoczni K40 (Mężczyźni):
Kontakt:
Linki:
Mapa:
Galeria:
Wideo:Reklama:
Komentarz: