Nasze archiwum ma już 4000 kompleksów skoczni!
7000th ski jumping hill added to the Archive!
New Granåsen ski jump in Trondheim inaugurated
Fire destroys ski jumps in Biberau-Biberschlag
Copper Peak: Funding of the renovation finally secured
14.05.2026
13.05.2026
12.05.2026
11.05.2026
10.05.2026
Reklama:
Partner:



Lovrenc na Pohorju
.
| Punkt K: | ok. 40 m |
Rekord skoczni: |
33,0 m (Franz Keglowitsch , 1933) |
| Inne skocznie: | brak |
| Igelit: | brak |
| Rok budowy: | 1932 |
| Przebudowy: | 1935 |
| Status: | zniszczona |
| Współrzędne: | 46.527496, 15.382140 ✔
![]() |
Skocznia w Lovrencu na Pohorju powstała w 1932 roku jako jedno z najważniejszych osiągnięć młodego, prężnie rozwijającego się Smučarskiego Klubu Sv. Lovrenc na Pohorju. Obiekt został zbudowany na terenie posiadłości Grobelnik dzięki społecznemu zaangażowaniu członków klubu oraz pomocy mieszkańców, w tym pracowników miejscowej fabryki Kieffer. Pierwotnie była to skocznia umożliwiająca skoki do około 40 metrów, co potwierdza zarówno lokalna prasa, jak i późniejsze relacje. Uroczyste otwarcie odbyło się 5 marca 1933 roku. O godzinie 15:00 skocznia została poświęcona, po czym rozegrano międzyklubowe zawody z udziałem zawodników z Lublany, Mariboru oraz gospodarzy. Pierwszy oficjalny skok oddał kierownik budowy obiektu, Franc Kramberger, a w konkursie głównym najlepszy okazał się Leopold Stolcer.
Najbardziej spektakularnym momentem dnia był jednak skok gościa z Austrii — Franza Keglowitscha z Grazu. Oddał on najdłuższy skok zawodów, osiągając 33 metry, co uznano za rekord obiektu, mimo że zakończył się upadkiem. Keglowitsch był wówczas jednym z bardziej rozpoznawalnych zawodników austriackiego narciarstwa. Startował regularnie w prestiżowych konkursach skoków w Alpach, m.in. w Schladming, Bad Aussee czy Hofgastein, gdzie wielokrotnie zajmował czołowe miejsca. W latach 20-tych i 30-tych uchodził za doświadczonego i utalentowanego skoczka, często wspominanego w prasie jako „stary mistrz skoków” i jeden z najlepszych zawodników regionu.
Skocznia w Lovrencu szybko stała się lokalnym centrum sportów zimowych. W 1935 roku została przebudowana według projektu specjalisty Ivana Rozmana z Lublany, dzięki czemu umożliwiała już skoki w okolicach 50 metrów. Na obiekcie organizowano zawody klubowe i regionalne, w tym mistrzostwa drużynowe Dravskiej Banoviny, które przyciągały setki widzów. Skocznia była również udostępniana turystom, a lokalne gazety regularnie informowały o panujących na niej warunkach.
Działalność klubu została przerwana przez wydarzenia II wojny światowej, a w 1941 roku władze okupacyjne formalnie go rozwiązały. Po wojnie brak potwierdzonych źródeł o powrocie do użytkowania skoczni; z czasem obiekt przestał istnieć, a teren zarósł lasem.
Mapa:
Galeria:Reklama:
Komentarz: