Nasze archiwum ma już 4000 kompleksów skoczni!
7000th ski jumping hill added to the Archive!
New Granåsen ski jump in Trondheim inaugurated
Fire destroys ski jumps in Biberau-Biberschlag
Copper Peak: Funding of the renovation finally secured
21.05.2026
20.05.2026
19.05.2026
18.05.2026
17.05.2026
16.05.2026
15.05.2026
Reklama:
Partner:




Jelenia Góra Hirschberg
.
| Punkt K: | 30 m |
| Inne skocznie: | K20 |
| Igelit: | brak |
| Rok budowy: | 1924 |
| Koniec funkcjonowania: | 1960's |
| Status: | zniszczona |
| Współrzędne: | 50.879361, 15.734611 ✔
![]() |
Skocznia narciarska na zboczu wzgórza Skalista w Jeleniej Górze (przed 1945 rokiem Hirschberg im Riesengebirge) powstała najprawdopodobniej na początku 1924 roku z inicjatywy lokalnego towarzystwa sportowego. W owym czasie miejsce to nosiło nazwę Friedrichshöhe. Obiekt wybudowano na potrzeby lokalnych sportowców i entuzjastów narciarstwa, które rozwijało się dynamicznie w rejonie Karkonoszy.
Pierwsze znane zawody odbyły się 6 stycznia 1924 roku, w ramach tzw. „Zimowego Święta Sportowego”. W ich trakcie zanotowano najdłuższy skok o długości 14 metrów. Skocznia była niewielka, ale dość pomysłowo zaprojektowana – istniały dwa progi: główny, większy (o punkcie konstrukcyjnym ok. 30 metrów) oraz mniejszy, przeznaczony dla młodszych lub mniej doświadczonych zawodników (ok. 20 metrów). Taka konfiguracja pozwalała na stopniowe szkolenie i organizację konkursów na różnych poziomach zaawansowania.
W tym okresie obiekt występował również pod nazwą „Abruzzen-Schanze”, prawdopodobnie ze względu na podobieństwo ukształtowania terenu do alpejskiego regionu Abruzji. Lokalna społeczność sportowa, inspirowana norweskimi wzorcami narciarskimi (co było widoczne również przy budowie innych regionalnych obiektów), intensywnie korzystała ze skoczni.
Po II wojnie światowej, w wyniku zmian geograficznych, Jelenia Góra znalazła się w granicach Polski. Skocznia była jeszcze używana przez krótki czas, prawdopodobnie do końca lat 50-tych lub początku lat 60-tych XX wieku. Brakuje dokładnych danych na temat powojennych zawodów, co może świadczyć o ograniczonej skali działalności i przejściu obiektu na margines sportowego życia regionu.
Z czasem skocznie przestały być utrzymywane, a ich konstrukcje zaczęły niszczeć i zarastać. Dziś pozostały po nich jedynie fragmenty – przede wszystkim dwa ceglane murki, które stanowiły elementy dawnych progów. W terenie można także zauważyć ślady rozbiegu i zeskoku, porośnięte roślinnością.
Mapa:
Galeria:Reklama:
Komentarz: