Aktualności:
Nasze archiwum ma już 4000 kompleksów skoczni!
7000th ski jumping hill added to the Archive!
New Granåsen ski jump in Trondheim inaugurated
Fire destroys ski jumps in Biberau-Biberschlag
Copper Peak: Funding of the renovation finally secured
Wyślij nam posiadane informacje i zdjęcia skoczni narciarskich na email!
Ostatnie aktualizacje:
16.04.2026
Jougne15.04.2026
14.04.2026
Selva di Val Gardena 
Magadan13.04.2026
12.04.2026
11.04.2026
10.04.2026
09.04.2026
08.04.2026
07.04.2026
06.04.2026
05.04.2026
04.04.2026
Reklama:
Partner:
Reklama:
Schliersee
Unterleiten
Dane | Historia | Rekordy skoczni | Kontakt | Linki | Mapa | Komentarze
.
Jens-Jäger-Schanze:
| Punkt K: | 35 m |
  Rekord skoczni: |
39,0 m (Johan Blomseth  , 25.01.1925) |
39,0 m (Kurt Endler  , 25.01.1925) |
| Inne skocznie: | brak |
| Igelit: | brak |
| Rok budowy: | 1924 |
| Data wyburzenia: | 1965 |
| Status: | zniszczona |
| Klub narciarski: | SC Schliersee |
| Współrzędne: | 47.723167, 11.873111 ✔ 
 |
Historia:
Norweg Jens Jäger, który w 1922 roku został bawarskim mistrzem w kombinacji norweskiej dla SC Schliersee, zaplanował i zbudował na wzgórzu Leitnerhügel skocznię na wzór norweskiego obiektu Solberg w Bærum. Wszystko zaczęło się w marcu 1924 roku, gdy władze miejscowego klubu zaprosiły ekspertów od budowy skoczni – inż. Georga Jaegera z Monachium i właśnie Jensa Jägera – do zbadania terenu w okolicy hotelu „Edelweiß” i oceny jego przydatności. Wkrótce potem rozpoczęto pierwsze roboty ziemne i przygotowania. W ciągu letnich miesięcy powstał projekt, a następnie – po uzyskaniu zezwolenia od właściciela gruntu i odpowiednich władz – rozpoczęto prace budowlane. Najpierw wykonano wycinkę drzew i oczyszczono teren, a potem przeprowadzono niwelację, wytyczono linie profilu zeskoku oraz strefę lądowania i zbudowano nasypy pod skocznię.
Dzięki dużemu zaangażowaniu przedsiębiorstwa budowlanego Leonharda Widl’a z Monachium można było znacznie przyspieszyć tempo prac. W zimie wykonano wykopy, ułożono rury odwadniające, a na wiosnę rozpoczęto układanie żwiru i formowanie skoczni. Strefy najazdu i lądowania zaprojektowano według najnowszych ówcześnie zasad, co umożliwiało bezpieczne i widowiskowe skoki. Budowa została sfinansowana dzięki organizacji zawodów pokazowych na Gulbranson-Schanze, podczas których zebrano 30 000 marek niemieckich.
Najdłuższy możliwy rozbieg wynosił aż 150 metrów, przy czym punkt najazdu znajdował się na wysokości około 26 metrów nad punktem odbicia. Nachylenie rozbiegu osiągało wartość 38–40 stopni, a skoczkowie przy wybiciu osiągali prędkości około 80 km/h. Linia spadku i zeskoku została poprowadzona zgodnie z zaleceniami norweskiego modelu Solbergbakken i umożliwiała lądowanie nawet na odległości 50 metrów.
Skocznia w tamtym czasie zaliczała się – zgodnie z opinią fachowców – do najpiękniejszych i największych w Niemczech.
Rekordzistą obiektu z rezultatem 39 metrów był Johan Blomseth, norweski specjalista od kombinacji norweskiej, aktywny w latach 20-tych XX wieku. W 1925 roku wziął udział w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym jako jeden z dwóch Norwegów uczestniczących w zawodach, obok Henry'ego Ljungmanna. Obaj byli wówczas studentami w regionie, a ich udział miał miejsce mimo bojkotu tej edycji przez kraje skandynawskie, które sprzeciwiały się nadaniu mistrzostwom rangi głównej imprezy narciarskiej. W 1926 roku Blomseth zdobył tytuł mistrza Austrii w narciarstwie klasycznym, zostając drugim Norwegiem, który osiągnął ten sukces po Lauritzu Bergendahlu.
Identycznym wynikiem 39 metrów mógł pochwalić się także Kurt Endler, niemiecki skoczek, który również startował w zawodach kombinacji norweskiej. Reprezentował Niemcy w międzynarodowych zawodach, w tym w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym w 1925 roku. Endler to ciekawa postać, która pojawia się w historii skoków w różnych miejscach. W 1927 roku odniósł zwycięstwo w zawodach kombinacji norweskiej rozegranych na skoczni pod Łabskim Szczytem w Karkonoszach (obecnie teren Polski). Zawody te odbywały się na wysokości ponad 1200 m n.p.m. i były jednymi z najbardziej prestiżowych w regionie. W 1924 roku podczas zawodów na skoczni „Zackelfallschanze”/Kamieńczyk w Szklarskiej Porębie (ówczesne Schreiberhau) Endler doznał kontuzji, łamiąc nowe narty, co zmusiło go do wycofania się z dalszej rywalizacji. Był on również zaangażowany w rozwój infrastruktury narciarskiej w regionie. Wspólnie z hotelem Lambert Erlebachiem przyczynił się do budowy jednej z największych skoczni narciarskich w ówczesnej Czechosłowacji, zlokalizowanej w Karkonoszach (Teufelsbergschanze, z niem. „Skocznia Diabelska”), zlokalizowaną w Harrachovie, na północnym stoku góry Čerťák.
Po II wojnie światowej Jens-Jäger-Schanze została ponownie otwarta i pod koniec lat 50-tych wyposażona w reflektory. Nocne zawody były bardzo popularne, ale zakończyły się nagle w 1965 r., kiedy osuwisko zniszczyło skocznię, zamykając jej historię.
Rekordy skoczni K35 (Mężczyźni):
Kontakt:
Linki:
Mapa:
Reklama:
Komentarze:
Zakładki społecznościowe
Skocznie Narciarskie Archiwum na Facebooku: |
Pozostań w kontakcie: |
O nas: |
Partner: |
|---|---|---|---|
|
Odwiedź nas na Facebooku Śledź nas na Instagramie Śledź nas na Twitterze |
Autorzy Kontakt Sitemap |
|
Komentarz: