Davos

Dane | Historia | Rekordy skoczni | Kontakt | Mapa | Komentarze

Bolgenschanze:

Punkt K:	74 m
Rekord skoczni:	81,5 m (Sigmund Ruud , 24.02.1931)
Całkowita wysokość:	122 m
Nachylenie najazdu:	36°
Nachylenie zeskoku:	34°

Rok budowy:	1908
Przebudowy:	1929
Inne skocznie:	brak
Status:	zdemontowana
Igelit:	brak
Klub narciarski:	Ski Club Davos

do góry

Historia:

Już zimą 1901-02 brytyjscy bracia Edward i William Richardson wprowadzili narciarstwo do Davos i zafascynowali przede wszystkich młodych ludzi. Rok później założono nawet "Angielski Klub Narciarski Davos".
28. lutego 1909 roku 1200 widzów przybyło na przedpołudniowe zawody, które były oficjalną inauguracją pierwszej skoczni klubu narciarskiego Davos. Zwycięzcami zostali gościnnie występujący Norwegowie Harald Smitha (najlepszy skok 45 m), przed Trygve Myklegaardem. Po południu odległości były znacznie mniejsze, z powodu zmiany warunków atmosferycznych. Indywidualne skoczni były krótsze niż 40 m, a podwójne skoki sięgały 36 metrów. Podczas I Wojny Światowej zawieszono działalność skoczni, jednak już w 1919 roku Thorleif Knudseen z Norwegii ustanowił nowy rekord skoczni - 48 m, który w tym czasie był jednym z najdłuższych skoków świata.
Kiedy w 1929 roku w Davos gościły Zimowe Igrzyska Akademickie, konieczne było odnowienie skoczni. Wtedy architekci skoczni narciarskich Grünenfelder i Straumann zaplanowali budowę nowej konstrukcji, na których przeżywano magiczne chwile w historii skoków 24.02.1931. Podczas międzynarodowych zawodów wygrał Szwajcar Fritz Kaufmann, przed Norwegami Sigmundem Ruudem i Jakobem Kjellanderm ze skokami pomiędzy 60, a 66 metrem. Później skoczkowie przystąpili w wolnych seriach do bicia rekordu świata. Aż 81 m skoczył wtedy Sigmund Ruud. Zdezaktualizował tym samym dawny rekord swojego brata Birgera - 76m.
Dzięki swojemu nowoczesnemu profilowi Bolgenschanze przyciągała w tych czasach dużą uwagę i została doceniona przez elitę światowych skoków. W konsekwencji Davos stało się twierdzą szwajcarskich skoków.
W późnych latach 50' kilka planów stworzenia turnieju wraz z St. Moritz i Arosa niestety nie wypaliły. Kiedy klub narciarski Davos nie zrealizował koniecznej przebudowy z powodów finansowych oraz braku wsparcia finansowego operacji i opieki organizacji, nadszedł koniec najbardziej tradycyjnej skoczni Środkowej Europy. Obecnie stok jest ciągle używany przez narciarzy alpejskich.

Źródło: z „Bewegte Geschichte der Bolgenschanze“, Ski Club Davos

do góry