Aktualności:

Historia zapomnianych skoczni narciarskich w Polsce

Słownik skoczni narciarskich

Ponad 5000 skoczni narciarskich w naszym archiwum!

Odnaleziono normalną skocznię w Korei Północnej!

więcej


Wyślij nam posiadane informacje i zdjęcia skoczni narciarskich na email!


Ostatnie aktualizacje:

24.10.2020

GER-BYWiggensbach   NEW!

23.10.2020

FRA-JParis   NEW!

AUT-TAmlach

FIN-ESMyllykoski   NEW!

22.10.2020

GER-SNGrüna

21.10.2020

ITASestriere

CZE-LJanov nad Nisou

CZE-ZChvalčov

CZE-MRýmařov

CZE-PPlzeň

FIN-ISHammaslahti

AUT-KVelden

19.10.2020

ESTTartu   NEW!

NOR-34Gran   NEW!

NOR-30Drammen   NEW!

więcej



Reklama:




Partner:

Peter Riedel Sports Technology

SkokiPolska.pl

Skispringen-Community Forum


Reklama:



AUTAUT-SZell am See

Dane | Historia | Rekordy skoczni | Zawody | Kontakt | Mapa | Galeria | Komentarze

.

Köhlergrabenschanze:

Punkt K: 80 m
Mężczyźni Zima Rekord skoczni: 84,0 m (Willi Egger AUT, 27.12.1959)
Nachylenie najazdu: 47°
Nachylenie zeskoku: 39°
Rok budowy: 1935
Współrzędne: 47.322750, 12.776472 Google Maps OpenStreetMap

Schmittenschanze:

Punkt K: 30 m
Mężczyźni Zima Rekord skoczni: 34,5 m (Peter Radmacher AUT, 1923)
Rok budowy: 1921
Współrzędne: 47.324132, 12.789320 Google Maps OpenStreetMap

Wimmschanze:

Punkt K: 25 m
Mężczyźni Zima Rekord skoczni: 33,0 m (Leif Berg NOR, 1907)
Rok budowy: 1906
Inne skocznie: brak
Igelit: brak
Status: zdemontowana
Klub narciarski: Skiklub / WSV Zell am See
Współrzędne: 47.322750, 12.776472 Google Maps OpenStreetMap

do góry

Historia:

Wimm-Gründe było pierwszym ośrodkiem narciarskim w Zell. Kiedy to w 1906 r. założono klub narciarski, pierwszymi zawodami były mistrzostwa kraju związkowego Salzburg. Potem entuzjazm i intensywność działań w dziedzinie skoków w Zell am See mocno wzrosły, jednak II wojna światowa znacznie zahamowała ten rozwój. Po wojnie powstały nowe skocznie na Wimmwiesen, a także zmieniono typ konstrukcji.
Z okazji mistrzostw Salzburga, które gościły ponownie w Zell am See w 1931 r., przygotowana została duża Wimmschanze, jednak doprowadziło to do skandalu pomiędzy skoczkami i sędziami. Skoczkowie odmówili drugiego skoku, gdyż uważali, że ustawiony jest zbyt długi rozbieg, co powodowało niebezpieczeństwo upadku z dużej wysokości, jednak na szczęście organizatorzy rozstrzygnęli spór pomiędzy stronami konfliktu, aby uniknąć przerwania zawodów. Tylko kilku skoczków zaliczyło upadek, padło za to wiele pięknych 30-metrowych skoków. W kolejnych latach skocznia była używana głównie przez juniorów oraz do zmagań treningowych.
Skocznia Schmittenschanze została wybudowana w 1921 r., niedaleko pensjonatu "Stadt Wien" i istniała tylko przez krótki okres czasu. Kilka tygodni po ukończeniu została nazwana Skocznią Samobójców (niezależnie od amerykańskiej skoczni w Ispheming, nazwanej tak samo w 1926 r.). Trzech na czterech skaczących na tej skoczni zawodników upadało groźnie lub mniej groźnie i tylko najlepszym udawało się wylądować bezpiecznie po skoku. Nawet nie tyle liczne kontuzje, złamania rąk i nóg, nart, ale sam widok powodował ciarki na plecach - mówili ci, którzy widzieli skocznię. Pomimo prób przekształcenia zeskoku był on zbyt stromy, a wysokość lotu skoczków przerażająco wysoka, dlatego wkrótce skocznie zostały usunięte z powodów bezpieczeństwa.
Na początku lat 30. klub narciarski szukał nowej lokalizacji dla dużej skoczni i znalazł ją na Köhlergraben w Schmittental. Według planów inżynierów Pazalt'a i Peyerl'a została zbudowana nowoczesna Köhlergrabenschanze, przy budowie której dobrowolnie pracowało wielu wolontariuszy oraz mieszkańców Zell. 8 marca 1936 r. na skocznię przybyło wielu kibiców, a oglądali oni skoki nawet ponad 70-metrowe. Zimą 1937 r. w Dellekart w Tyrolu gościły Światowe Zimowe Zawody Akademickie (Academic World Winter Games), wtedy ustanowiono rekord skoczni, wynoszący 80 metrów.
W 1938 r. Sepp "Bubi" Bradl poprawił rekord skoczni na 81,5 m, i była to odległość, której nikt nie pobił przez kolejne 20 lat, mimo że odbyło się wiele zawodów z okazji Święta Trzech Króli, Wielkanocy, zawodów pucharowych, a nawet mistrzostw. Albinowi Plank'owi udało się nawet polecieć na 89 m, a Baldur Preiml skoczył aż 92 m, jednak obaj nie ustali swych prób. Tylko Williemu Egger'owi udało się w 1959 r. ustanowić nowy rekord skoczni, równy 84 m, który nie został już nigdy pobity. Ostatnie zawody rozegrano w marcu 1969 r., gdyż wraz z centralizacją federalnych ośrodków narciarskich, nadszedł koniec bardzo popularnej skoczni w Pinzgau. Skoczkiem z Zell, który odniósł najwięcej sukcesów: Mistrzostwo Austrii w 1960 r. oraz brązowy medal Igrzysk Olimpijskich 1960 w tym samym roku był Otto Leodolter.

Źródło: Okręgowe Muzeum w Pinzgau (Pinzgauer Bezirksarchiv), A-5700 Zell am See

do góry

Rekordy skoczni K80 (Mężczyźni):

do góry

Zawody:

do góry

Kontakt:

do góry

Mapa:

do góry

Galeria:


Reklama:


do góry

Komentarze:

Komentarz:

Token:
Nazwa:
E-mail:
Tytuł:
Post:
pogrubienie | kursywa | podkreślenie | link

do góry



Zakładki Społecznościowe

Copyright © Skocznie Narciarskie Archiwum 2002-2020
www.skocznienarciarskie.com